صحنه هایی از حماسه بانو

برخلاف عده ای از دینداران که معتقدند زن نباید در جامعه حاضر شود، حضور بسیار پررنگ دختر امیرالمۆمنین علیه السلام در صحرای کربلا حجتی است بر ضرورت حضور بانوان مسلمان در صحنه های مهم جامعه. البته این بدان معنا نیست که زن در هر جایی و به هر صورتی فعالیت داشته باشد، بلکه نقش آفرینی ایشان باید براساس اصول و موازین شرعی صورت پذیرد.

 نقش آفرینی زینب کبری در کلام شهید مطهری

تاریخ كربلا یك تاریخ و حادثه مذكّر- مۆنّث است؛ حادثه‏اى است كه مرد و زن هر دو در آن نقش دارند، ولى مرد در مدار خودش و زن در مدار خودش. معجزه اسلام اینهاست، مى‏خواهد دنیاى امروز بپذیرد، مى‏خواهد- به جهنم- نپذیرد، آینده خواهد پذیرفت. أباعبد اللَّه علیه السلام اهل بیت خودش را حركت مى‏دهد براى اینكه در این تاریخ عظیم رسالتى را انجام دهند، براى اینكه نقش مستقیمى در ساختن این تاریخ عظیم داشته باشند با قافله ‏سالارى زینب علیهاالسلام ‏، بدون آنكه از مدار خودشان خارج بشوند.[1]

 دغدغه های بانو در شب عاشورا

از حضرت زینب علیها السلام نقل شده است كه فرمود: «شب عاشورا از خیمه خود بیرون آمدم تا از حال برادرم حسین علیه‌السلام و یارانش با خبر شوم. دیدم امام علیه السلام در خیمه خود تنها نشسته و با پروردگارش راز و نیاز مى‏كند و قرآن تلاوت مى‏كند. پیش خود گفتم آیا سزوار است برادرم در چنین شبى تنها بماند؟ به خدا سوگند! مى‏روم و برادران و عموزادگان خود را به این خاطر سرزنش مى‏كنم. پس به خیمه عبّاس علیه السلام آمدم ناگاه همهمه و صداى غرّایى شنیدم، همانجا پشت خیمه ایستادم و به داخلش نظر انداختم دیدم عموزادگان و برادران و برادرزادگانم گِرد عبّاس- كه چون شیرى بر زانویش تكیه زده بود- حلقه زده‏اند، و او خطبه‏اى مشتمل بر حمد و ثناى الهى و سلام و درود بر پیامبر خدا صلى الله علیه و آله ایراد كرد، كه مانند آن خطبه را جز از امام حسین علیه السلام نشنیده بودم، و در پایان افزود: اى برادران! برادرزادگان! و عموزادگانم! هنگامى كه سپیده دم طلوع كرد چه مى‏كنید؟ عرض كردند: فرمان فرمان تو است، هر چه تو فرمایى همان كنیم.

ادامه نوشته

نقش حضرت زینب (س) در نهضت حسینی

در تاریخ اسلام زنان مؤمن و فداکار بسیارى بوده‌اند که با حضور فعال در صحنه‏هاى حساس سیاسى و اجتماعى، مسیر تاریخ را تغییر دادند.

از جمله این زنان، حضرت زینب(س) است که با حضور در نهضت کربلا، مسئولیت بزرگى را بر عهده گرفت.حضرت زینب براى ایفاى مسئولیت بزرگ پیام رسانى، از دوران کودکى تحت تربیت پیشوایان معصوم قرار گرفت و امام حسین(ع) نیز در مسیر حرکت به کربلا، با سخنان و توصیه‏هایى، خواهرش را آماده‏تر کرد. زینب کبری تحت تربیت پدر و مادرى چون حضرت على(ع) و حضرت فاطمه(س) و با شایستگى و استعداد ذاتى که از آن بهره‏مند بود به مراتب عالى از فضائل و کمالات انسانى دست یافت. او مانند پدر و مادر خود جامع همه کمالات و صفات پسندیده بود. او نمودار حق و جهاد در راه خدا و نگهدارنده ایمان و عقیده، قهرمان دلیری و شجاعت، جلوه فصاحت و بلاغت، شعله ستیزه جوی باطل و آتش افشان حق در برابر نیروهای ستمگر و کوبنده دژخیمان زورگو است.زینب (س) تجسم زهد، علم، عفاف و شهامت و عقیله طاهره، متعلق به اخلاق الهی است.

 تردیدی در نقش حضرت زینب در حفظ کردن قیام عاشورا و ابلاغ پیام آن نیست. بدون شک بی حضور آن حضرت این قیام به بلوغ و سرانجام مطلوب خویش نائل نمی گشت.

 اما جایگاه حضرت زینب (س) در این میدان چه بود؟

ادامه نوشته

سیره حضرت زینب (س)

زهد و عبادت حضرت زینت علیها السلام

حضرت زینب کبری علیها السلام تمام شبش را به عبادت می پرداخت و در دوران حیات خود هیچگاه تهجّد را ترک نکرد. آن چنان اشتغال به عبادت ورزید که ملقب به لقب «عابده آل علی» شد. از امام زین العابدین علیه السلام روایت شده است که فرمود: «این مخدره حتی در شب یازدهم عاشورا هم نماز شبش ترک نشد و نشسته نماز خواند. ارتباط و عبادت زینب آن چنان با خدا قوی بود که دیگران از آن حضرت التماس دعا داشتند». نقل است که حضرت سیدالشهداء علیه السلام در هنگام وداع آخر به خواهرش می فرماید: «یا اختاه لا تنسینی فی نافله اللیل» یعنی خواهرم مرا در نماز شب فراموش مکن.
مصائب و مشکلات نتوانست در روحیه زینب اثرگذاشته و ارتباط آن حضرت را با خدا قطع کند، فاطمه بنت الحسین علیها السلام می گوید: «و اما عمتی زینب فانها لم تزل قائمه فی تلک الیله فی محرابها الی ربّها» یعنی عمه ام زینب در شب دهم محرم پیوسته در محراب عبادتش قائم بود و به راز و نیاز می پرداخت و به درگاه الهی استغاثه می کرد».
در جریان اسارت هم زینب خود را نباخت و هم چنان به عبادت ادامه داد، امام سجاد علیه السلام فرمود: «عمه ام زینب در طول راه کوفه و شام همیشه نماز شب را به پا می داشت، در برخی از منازل بین راه می دیدم که نشسته نماز می خواند، پرسیدم چرا نشسته نماز می خوانی؟ گفت: به خاطر شدت ضعف و گرسنگی، چون غذایی که به ما می دهند کم است من غذای خود را بین کودکان تقسیم می کنم و اکنون سه روز است که چیزی نخورده ام».

ادامه نوشته