صحنه هایی از حماسه بانو

برخلاف عده ای از دینداران که معتقدند زن نباید در جامعه حاضر شود، حضور بسیار پررنگ دختر امیرالمۆمنین علیه السلام در صحرای کربلا حجتی است بر ضرورت حضور بانوان مسلمان در صحنه های مهم جامعه. البته این بدان معنا نیست که زن در هر جایی و به هر صورتی فعالیت داشته باشد، بلکه نقش آفرینی ایشان باید براساس اصول و موازین شرعی صورت پذیرد.

 نقش آفرینی زینب کبری در کلام شهید مطهری

تاریخ كربلا یك تاریخ و حادثه مذكّر- مۆنّث است؛ حادثه‏اى است كه مرد و زن هر دو در آن نقش دارند، ولى مرد در مدار خودش و زن در مدار خودش. معجزه اسلام اینهاست، مى‏خواهد دنیاى امروز بپذیرد، مى‏خواهد- به جهنم- نپذیرد، آینده خواهد پذیرفت. أباعبد اللَّه علیه السلام اهل بیت خودش را حركت مى‏دهد براى اینكه در این تاریخ عظیم رسالتى را انجام دهند، براى اینكه نقش مستقیمى در ساختن این تاریخ عظیم داشته باشند با قافله ‏سالارى زینب علیهاالسلام ‏، بدون آنكه از مدار خودشان خارج بشوند.[1]

 دغدغه های بانو در شب عاشورا

از حضرت زینب علیها السلام نقل شده است كه فرمود: «شب عاشورا از خیمه خود بیرون آمدم تا از حال برادرم حسین علیه‌السلام و یارانش با خبر شوم. دیدم امام علیه السلام در خیمه خود تنها نشسته و با پروردگارش راز و نیاز مى‏كند و قرآن تلاوت مى‏كند. پیش خود گفتم آیا سزوار است برادرم در چنین شبى تنها بماند؟ به خدا سوگند! مى‏روم و برادران و عموزادگان خود را به این خاطر سرزنش مى‏كنم. پس به خیمه عبّاس علیه السلام آمدم ناگاه همهمه و صداى غرّایى شنیدم، همانجا پشت خیمه ایستادم و به داخلش نظر انداختم دیدم عموزادگان و برادران و برادرزادگانم گِرد عبّاس- كه چون شیرى بر زانویش تكیه زده بود- حلقه زده‏اند، و او خطبه‏اى مشتمل بر حمد و ثناى الهى و سلام و درود بر پیامبر خدا صلى الله علیه و آله ایراد كرد، كه مانند آن خطبه را جز از امام حسین علیه السلام نشنیده بودم، و در پایان افزود: اى برادران! برادرزادگان! و عموزادگانم! هنگامى كه سپیده دم طلوع كرد چه مى‏كنید؟ عرض كردند: فرمان فرمان تو است، هر چه تو فرمایى همان كنیم.

ادامه نوشته

تعویض ضریح امام حسین(ع)

السلام علیک یا اباعبدالله

بقیه تصاویر را در ادامه مطلب ببینید

ادامه نوشته

ضریحی که باید می‌ساختیم

پیش از این و در هنگامی که ضریح جدید امام حسین علیه السلام در حال انتقال به کربلا بود، موضوعات مختلفی در رسانه های مختلف پیرامون هزینه های صرف شده برای ساخت ضریح مطرح شد.

پاسخهایی به این سوالات در همان فضای رسانه ای داده شد که شاه بیت سخن این بود كه هزینه‌ی ساخت ضریح با انبوه هزینه‌های جاری جامعه، خصوصاً خرج‌هایی كه ضرورت زندگی نیست، قابل قیاس نیست و جالب تر اینکه افرادی که از لحاظ مالی در حد متوسط و یا پایین جامعه هستند، بیشترین کمکهای مالی را در ساخت این ضریح داشتند. پس آن‌چه برای حل مشکل فقر یك جامعه باید مورد انتقاد قرار بگیرد ضریح و بارگاه نیست، و آن‌چه باعث فقیرتر شدن جامعه می‌شود اسراف‌های دیگری است. اما آن‌چه در این نوشتار می‌خواهیم بررسی كنیم تكیه بر این گرازه‌ی كلیدی است كه: صرف نظر از موضوع مقایسه‌ی هزینه‌ها آیا ساخت ضریح ضرورت دارد یا خیر. یا بهتر است موضوع را بسط دهیم و بگوئیم آیا ساخت بارگاه و گنبد و هرآن‌چه مانند آن كار درستی است یا خیر؟

گنبد و بارگاه نشانی از شیعه‌خانه است

تصور كنید فردی كه آشنایی با تشیع ندارد، برای تحقیق و بررسی پا به ایران-به عنوان مهد تشیع- می‌گذارد. او پیش از این از عربستان و مصر و امارات هم به عنوان كشورهای مهم اهل تسنن هم دیدن كرده است. اتفاقاً دنیا را گشته است و سایر ادیان را هم مورد مطالعه قرار داده. در ایران كه می‌رسد به اونشانی مشهد را می‌دهند و بارگاه امام رضا علیه السلام.با چه تصویری مواجه می‌شود؟ یك بارگاه مجلل، معماری اصیل و تمام ذوق و سلیقه‌ای كه در آن ‌به‌كار رفته است. ضریح زیبای حاصل هنر استاد فرشچیان و سایر موارد. او خواهد دانست كه این‌جا یك مقبره است و كانون توجه شیعیان. حتماً تمام این جذابیت‌ها او را كنجكاو تر خواهدنمود

ادامه نوشته

بصیرت حضرت ابوالفضل العباس (ع)

امام صادق علیه السلام درباره بینش و بصیرت حضرت ابوالفضل العباس می فرماید: کان عمنا العباس نافذ البصیرة  سلب الایمان جاهد مع ابی عبدالله الحسین و أبلی ببلاء حسن و مضی شهیدا
بصیرت نور دل است همان طور که بصر نور چشم است کسی که بصیرت دارد به هر چه نگاه کند همان طور که است می بیند .
خدا رحمت کند کربلایی کاظم که خدای مهربان در کنار یک امام زاده به ایشان لطف کرده بودند و قرآن کریم را به او اعطا کرده بود ، ایشان را آورده بودند نزد آیت الله بروجردی که ایشان را که هیچ سواد قبلی نداشت امتحان کنند ، یک کتاب مغنی که از کتابهای حوزه است را برای او آورده بودند و او آیات قرآن را از دیگر کلمات کتاب تشخیص می دادند و وقتی سؤال میکردند که چگونه تشخیص می دهی فرموده بود وقتی شما قرآن می خوانید من می بینم که از دهان شما نور خارج می شود . این یک بصیرت است .
حضرت ابوالفضل العباس علاوه بر اینکه صاحب بصیرت هستند بلکه نافذ البصیرة هستند ، یک نگاه بسیار دقیق ، وقتی نگاه می کنند تا کنه وجود را می بینند .
حقیقت حسینی را که پشت این جسم مبارک مخفی است و حال هزاران مرتبه نزول کرده را ابوالفضل العباس علیه السلام دیده اند .
راه عطا کردن بصیرت یکی عمل به دستورات است و یکی هم توسل به اهل بیت است .

ادامه نوشته